อยากวิงวอนความอ่อนไหวให้หยุดวิ่ง

หยุดทุกสิ่งที่แวะวกเวียนผกผัน

แต่สายน้ำกับสายใจใหญ่พอกัน

สิ่งขวางกั้นจึงดูเหมือนยิ่งเลือนลาง

วอนสายลมที่พัดผ่านช่วยวานบอก

กระซิบเพียงเบาเบา ที่หน้าต่าง

ว่า "คิดถึง" มาเยือนเขาอย่างเบาบาง

ยังมีสุข-อ้างว้างหรือย่างไร...




*เช้า-สาย บาย-เบ็น 
  รวมเรื่องสั้นและกวีนิพนธ์
  โอบอ้อม  หอมจันทร์